Beetje ziek

Gisteren ben ik met mijn baasjes weer bij de dierenarts geweest. Ze dachten dat ik weer loops geworden was. De eerste keer was begin november en heeft netjes 3 weken geduurd. Dat ik nu weer loops zou zijn zou dus een beetje vreemd zijn. Mijn baasje maakte zich alweer hartstikke druk en belde direct de dierenarts. Hij vond het toch verstandig als ik direct even langs zou komen voor een onderzoekje. Aldus geschiedde. Ik sprong, zoals ik nu wel gewend ben, op de grote tafel van de dierenarts waar hij me onderzocht. Ik bloedde inderdaad behoorlijk, maar gelukkig blijkt het allemaal niks ernstigs te zijn: het is "maar" een blaasontsteking. Schijnt wel vaker voor te komen na de loopsheid. Het zag er verder allemaal prima uit. Ik moest nog even op de weegschaal gaan staan (34 kg!) en toen kregen mijn baasjes een antibioticakuur mee voor me.

De pilletjes zijn vies. Mijn baasje dacht gisteren slim te zijn en ze had het pilletje in een plakje vlees gerold. Trap ik mooi niet in! Ik heb het vlees opgegeten en het pilletje uitgespuugd. Mijn baasje keek nogal gefrustreerd, zeker nadat ze een aantal pogingen deed om me dat pilletje maar te laten eten. Op een gegeven moment lagen er zelfs drie stukjes van dat spul op de grond. Mijn baasje keek zo gefrustreerd en smeekte zo dat ik de stukjes dan toch maar met lange tanden opgegeten heb. Nu plet ze het pilletje tussen twee lepels en strooit het dan over mijn eten uit. Zeker weten dat het dan op gaat!

Nog meer sneeuw!

Ha! Sneeuw! Heerlijk! Na de allereerste onwennige stapjes in de sneeuw een tijdje geleden kwam ik er al heel snel achter dat sneeuw wel heel erg leuk is! Je kunt erin glijden, graven, happen, schuiven en spelen. Het allerleukste is het nog wel om met mijn baasjes in de sneeuw te spelen. Ze gooien met sneeuwballen en ik ga er achteraan. Of ik hap erin. Soms wil ik ze plagen, en dan neem ik een hap sneeuw en probeer dat in hun richting te smijten, maar meestal is de sneeuw al half gesmolten voor het aankomt... Wat ik ook erg leuk vind om te doen is spulletjes begraven met de sneeuw. Ik leg dan mijn bot bijvoorbeeld op de grond en vervolgens duw ik met mijn neus de sneeuw over het bot heen totdat ik het niet meer kan zien. En dan graaf ik het weer op en begraaf het weer. En het leuke is, dat als de sneeuw begint te smelten ik opeens overal botten en andere dingetjes vind die ik vergeten was!

De sneeuw heeft echter ook nadelen. Een van die nadelen is dat de puppycursus een paar keer niet door kon gaan omdat er te veel sneeuw op het veld lag. Maar gisteren heeft de aardige mevrouw van de cursus een plekje ergens binnen geregeld zodat ik de laatste les nog dit jaar kon volgen! En of ik me gedragen heb! Ik geloof dat zelfs mijn baasjes van hun stoel vielen van mijn gedrag! Ik reageerde nauwelijks op andere puppy's, terwijl er twee groepen waren met wel 10 hondjes en ons groepje van 3 wel erg dicht bij elkaar stond. Alle oefeningen deed ik perfect. Ik wilde mijn baasjes toch even heel goed duidelijk maken dat ik dit heel erg leuk vind en dat ik heel graag de vervolgcursus wil gaan doen! En ze hebben me beloofd dat we dat gaan doen! Joepie!

Inmiddels is er vandaag buiten weer een centimeter of 10 aan verse sneeuw gevallen. Ik kan niet wachten tot mijn baasjes de deur open doen, ik naar buiten mag en als ik weer naar binnen ga ook nog eens lekker afgedroogd te worden! Ah, wat een hondenleven!