Sneeuw

"Huh? Wat is dat nou?" vraag ik aan mijn baasje, en ik kijk naar buiten. Daar dwarrelt een witte substantie naar beneden. Ik kan het niet goed thuisbrengen. "Kijk, Callisto! Het sneeuwt!" roept ze opgetogen naar me. Sneeuw? Ik heb haar daar wel eens over horen vertellen, maar wat was dat ook alweer precies? Ze maakt de deur voor me open en ik loop voorzichtig naar buiten toe. De sneeuw blijft liggen op de grond en smelt langzaam onder mijn poten weg. Brrr! Wat is dat koud zeg! Ik vlucht weer naar binnen toe en kijk mijn baasje vragend aan. "Als het heel koud is buiten, dan kan het gaan sneeuwen" zegt mijn baasje. "Sneeuw is heel koud, maar ook heel leuk hoor! Ga nog maar eens naar buiten!" Voorzichtig loop ik weer naar buiten waar de sneeuw op mijn rug valt. "Dadelijk ben ik helemaal wit!" roep ik onzeker. "Kijk Callisto! Je wordt helemaal wit!" zegt mijn baasje tegen me. "Zie je nou wel dat sneeuw leuk is!" Hmmm... Ik weet het nog niet. Er dwarrelt een sneeuwvlok op mijn neus. Ik schud met mijn hoofd om hem eraf te krijgen, maar meteen valt er nog meer sneeuw op mijn snuit. Ik hap ernaar. Oei! Koud! Wacht maar, die zal ik krijgen! Ik hol achter de sneeuwvlokken aan, hap ernaar en vraag me af waar het blijft als ik het in mijn mond heb. Toch wel grappig die sneeuw! We gaan weer naar binnen toe. Ik ga lekker op mijn kussen liggen waar ik heerlijk opwarm en kijk slaperig naar buiten. Buiten is alles wit geworden. Nog even en het is echt winter. Hopelijk zal dit een winter vol met sneeuw gaan worden!

Kleine hondjes worden groot

Wat gaat de tijd snel. Ik weet nog goed dat het zomer was, enorm heet en ik lekker een plekje in de schaduw opzocht. Ik kon net met mijn pootjes op het muurtje naar de andere kant van de tuin springen.
Toen kwam de herfst. De bladeren vielen van de bomen, overal verschenen paddestoelen en het muurtje was flink gekrompen. Nee, niet gekrompen, ik was gegroeid. Als kool zoals ze hier ook wel zeggen. Het is nu een eitje om over dat muurtje te komen, maar ik heb geleerd dat ik dat niet mag, en dus doe ik het ook niet. Dat had je me van de zomer eens moeten vertellen! Denk maar niet dat ik toen van je aangenomen had dat ik niet meer over dat muurtje zou proberen te springen omdat het niet mag! Ik zou er veel voor over hebben gehad om maar over die muur heen te komen.
De winter zal nu niet meer zo lang op zich laten wachten, en ik ben benieuwd wat dat voor me in petto heeft! Ze hebben het over sneeuw, kou en ijs en ze zeggen ook dat het muurtje dan nog wat zal krimpen, oftewel dat ik nog meer ga groeien.

Opgroeien heeft zo zijn voor- en nadelen. Muurtjes worden lager, ik wordt sneller en behendiger en ik struikel niet meer zo vaak over mijn eigen poten dan eerst. Maar er zijn ook nadelen. Ik kreeg nieuwe, sterkere tanden en een week geleden ben ik voor het eerst loops geworden. Dat hoort bij het volwassen worden zeggen ze. Nou, leuk is het niet. Loslopen in het bos mag ik bijvoorbeeld niet en ik voel me erg onrustig. Dit zou in totaal drie weken aanhouden (en dus drie weken niet los!) dus ik moet nog twee hele lange weken. Gelukkig mag ik nog wel naar de puppycursus, dat is in ieder geval een schrale troost. Maar wat dit aspect van het volwassen worden betreft kan ik alvast niet wachten tot de winter!