Beetje ziek

Gisteren ben ik met mijn baasjes weer bij de dierenarts geweest. Ze dachten dat ik weer loops geworden was. De eerste keer was begin november en heeft netjes 3 weken geduurd. Dat ik nu weer loops zou zijn zou dus een beetje vreemd zijn. Mijn baasje maakte zich alweer hartstikke druk en belde direct de dierenarts. Hij vond het toch verstandig als ik direct even langs zou komen voor een onderzoekje. Aldus geschiedde. Ik sprong, zoals ik nu wel gewend ben, op de grote tafel van de dierenarts waar hij me onderzocht. Ik bloedde inderdaad behoorlijk, maar gelukkig blijkt het allemaal niks ernstigs te zijn: het is "maar" een blaasontsteking. Schijnt wel vaker voor te komen na de loopsheid. Het zag er verder allemaal prima uit. Ik moest nog even op de weegschaal gaan staan (34 kg!) en toen kregen mijn baasjes een antibioticakuur mee voor me.

De pilletjes zijn vies. Mijn baasje dacht gisteren slim te zijn en ze had het pilletje in een plakje vlees gerold. Trap ik mooi niet in! Ik heb het vlees opgegeten en het pilletje uitgespuugd. Mijn baasje keek nogal gefrustreerd, zeker nadat ze een aantal pogingen deed om me dat pilletje maar te laten eten. Op een gegeven moment lagen er zelfs drie stukjes van dat spul op de grond. Mijn baasje keek zo gefrustreerd en smeekte zo dat ik de stukjes dan toch maar met lange tanden opgegeten heb. Nu plet ze het pilletje tussen twee lepels en strooit het dan over mijn eten uit. Zeker weten dat het dan op gaat!

Nog meer sneeuw!

Ha! Sneeuw! Heerlijk! Na de allereerste onwennige stapjes in de sneeuw een tijdje geleden kwam ik er al heel snel achter dat sneeuw wel heel erg leuk is! Je kunt erin glijden, graven, happen, schuiven en spelen. Het allerleukste is het nog wel om met mijn baasjes in de sneeuw te spelen. Ze gooien met sneeuwballen en ik ga er achteraan. Of ik hap erin. Soms wil ik ze plagen, en dan neem ik een hap sneeuw en probeer dat in hun richting te smijten, maar meestal is de sneeuw al half gesmolten voor het aankomt... Wat ik ook erg leuk vind om te doen is spulletjes begraven met de sneeuw. Ik leg dan mijn bot bijvoorbeeld op de grond en vervolgens duw ik met mijn neus de sneeuw over het bot heen totdat ik het niet meer kan zien. En dan graaf ik het weer op en begraaf het weer. En het leuke is, dat als de sneeuw begint te smelten ik opeens overal botten en andere dingetjes vind die ik vergeten was!

De sneeuw heeft echter ook nadelen. Een van die nadelen is dat de puppycursus een paar keer niet door kon gaan omdat er te veel sneeuw op het veld lag. Maar gisteren heeft de aardige mevrouw van de cursus een plekje ergens binnen geregeld zodat ik de laatste les nog dit jaar kon volgen! En of ik me gedragen heb! Ik geloof dat zelfs mijn baasjes van hun stoel vielen van mijn gedrag! Ik reageerde nauwelijks op andere puppy's, terwijl er twee groepen waren met wel 10 hondjes en ons groepje van 3 wel erg dicht bij elkaar stond. Alle oefeningen deed ik perfect. Ik wilde mijn baasjes toch even heel goed duidelijk maken dat ik dit heel erg leuk vind en dat ik heel graag de vervolgcursus wil gaan doen! En ze hebben me beloofd dat we dat gaan doen! Joepie!

Inmiddels is er vandaag buiten weer een centimeter of 10 aan verse sneeuw gevallen. Ik kan niet wachten tot mijn baasjes de deur open doen, ik naar buiten mag en als ik weer naar binnen ga ook nog eens lekker afgedroogd te worden! Ah, wat een hondenleven!

Sneeuw

"Huh? Wat is dat nou?" vraag ik aan mijn baasje, en ik kijk naar buiten. Daar dwarrelt een witte substantie naar beneden. Ik kan het niet goed thuisbrengen. "Kijk, Callisto! Het sneeuwt!" roept ze opgetogen naar me. Sneeuw? Ik heb haar daar wel eens over horen vertellen, maar wat was dat ook alweer precies? Ze maakt de deur voor me open en ik loop voorzichtig naar buiten toe. De sneeuw blijft liggen op de grond en smelt langzaam onder mijn poten weg. Brrr! Wat is dat koud zeg! Ik vlucht weer naar binnen toe en kijk mijn baasje vragend aan. "Als het heel koud is buiten, dan kan het gaan sneeuwen" zegt mijn baasje. "Sneeuw is heel koud, maar ook heel leuk hoor! Ga nog maar eens naar buiten!" Voorzichtig loop ik weer naar buiten waar de sneeuw op mijn rug valt. "Dadelijk ben ik helemaal wit!" roep ik onzeker. "Kijk Callisto! Je wordt helemaal wit!" zegt mijn baasje tegen me. "Zie je nou wel dat sneeuw leuk is!" Hmmm... Ik weet het nog niet. Er dwarrelt een sneeuwvlok op mijn neus. Ik schud met mijn hoofd om hem eraf te krijgen, maar meteen valt er nog meer sneeuw op mijn snuit. Ik hap ernaar. Oei! Koud! Wacht maar, die zal ik krijgen! Ik hol achter de sneeuwvlokken aan, hap ernaar en vraag me af waar het blijft als ik het in mijn mond heb. Toch wel grappig die sneeuw! We gaan weer naar binnen toe. Ik ga lekker op mijn kussen liggen waar ik heerlijk opwarm en kijk slaperig naar buiten. Buiten is alles wit geworden. Nog even en het is echt winter. Hopelijk zal dit een winter vol met sneeuw gaan worden!

Kleine hondjes worden groot

Wat gaat de tijd snel. Ik weet nog goed dat het zomer was, enorm heet en ik lekker een plekje in de schaduw opzocht. Ik kon net met mijn pootjes op het muurtje naar de andere kant van de tuin springen.
Toen kwam de herfst. De bladeren vielen van de bomen, overal verschenen paddestoelen en het muurtje was flink gekrompen. Nee, niet gekrompen, ik was gegroeid. Als kool zoals ze hier ook wel zeggen. Het is nu een eitje om over dat muurtje te komen, maar ik heb geleerd dat ik dat niet mag, en dus doe ik het ook niet. Dat had je me van de zomer eens moeten vertellen! Denk maar niet dat ik toen van je aangenomen had dat ik niet meer over dat muurtje zou proberen te springen omdat het niet mag! Ik zou er veel voor over hebben gehad om maar over die muur heen te komen.
De winter zal nu niet meer zo lang op zich laten wachten, en ik ben benieuwd wat dat voor me in petto heeft! Ze hebben het over sneeuw, kou en ijs en ze zeggen ook dat het muurtje dan nog wat zal krimpen, oftewel dat ik nog meer ga groeien.

Opgroeien heeft zo zijn voor- en nadelen. Muurtjes worden lager, ik wordt sneller en behendiger en ik struikel niet meer zo vaak over mijn eigen poten dan eerst. Maar er zijn ook nadelen. Ik kreeg nieuwe, sterkere tanden en een week geleden ben ik voor het eerst loops geworden. Dat hoort bij het volwassen worden zeggen ze. Nou, leuk is het niet. Loslopen in het bos mag ik bijvoorbeeld niet en ik voel me erg onrustig. Dit zou in totaal drie weken aanhouden (en dus drie weken niet los!) dus ik moet nog twee hele lange weken. Gelukkig mag ik nog wel naar de puppycursus, dat is in ieder geval een schrale troost. Maar wat dit aspect van het volwassen worden betreft kan ik alvast niet wachten tot de winter!

Herfstwandeling

Vandaag zijn we weer lekker een flinke boswandeling gaan maken. Ik vind het altijd leuk om door de afgevallen bladeren te lopen zodat ik ze onder mijn poten hoor kraken en ritselen. Nu, in de herfst, vind ik een hele hoop holletjes waar muisjes en andere diertjes zich in verstoppen. Ik vind het dan leuk om mijn snuit in het gat te steken, flink te snuiven en dan hopen dat er wat naar buiten komt.
Onderweg komen we een hele hoop afgevallen takken en omgevallen bomen tegen. Ik zie het als een uitdaging om een dun boompje stevig vast te bijten en verder weg te slepen. Niet dat me dat lukt, maar het is wel leuk!

Het bos ziet er anders uit dat een paar maanden geleden, maar eigenlijk ziet het er steeds weer anders uit. In de nazomer plukten mijn baasjes nog bergen bramen waar ze thuis jam van maakten, maar van die bramen is inmiddels geen spoor meer te bekennen. In plaats daarvan vind ik een heleboel kastanjes op de grond. Mijn baasjes waren vandaag ijverig aan het rapen en ik kwam erachter dat je deze vruchten ook kunt eten. Ik wilde ze helpen met verzamelen, maar overal lagen groene, stekelige hoezen waar de kastanjes inzitten. Dat prikte me toch teveel hoor! En dus ging ik lekker verder met de jacht op muisjes!

APK'tje

Vandaag ben ik voor controle naar de dierenarts geweest. Na een ritje in de auto kwamen we aan en mocht ik meteen meekomen naar binnen. In het begin vond ik het heel even eng, maar de dierenarts was erg aardig en had geen enge en scherpe spulletjes bij zich. Gelukkig geen spuitje dus! Eerst moest ik op de weegschaal gaan staan waar de teller 28.3 kg aanwees. Al bijna 30 kilo! En dan ben ik nog niet eens uitgegroeid! Te dik ben ik niet, maar ook niet te mager.

Daarna werd ik op de verhoging getild waar de dierenarts mijn gebit nakeek en goedkeurend zei dat ik mooi al mijn tandjes gewisseld heb voor grote tanden. Ook keek hij in mijn oren die ook in orde waren, net als mijn hartje. En natuurlijk kreeg ik een lekker snoepje toe! Dat was het alweer! Als ik een rapportcijfer zou krijgen dan zou dat een dikke 9 zijn! Ook kreeg ik nog complimentjes omdat ik zo goed naar mijn baasjes luisterden die natuurlijk apetrots waren!

En toen mocht ik alweer naar huis. Omdat ik al zo groot geworden ben en het weer tijd voor de ontworming was kregen mijn baasjes nog een ontwormingstablet
mee, vermomd als lekker koekje die ik thuis opgegeten heb. Vroeger kreeg ik ontwormingspasta, maar ik zou nu een paar tubes nodig hebben, terwijl het ook met een lekker koekje kan.

De volgende keer dat ik weer naar de dierenarts mag gaan is over een half jaar, als ik 1 jaar oud ben.

Puppycursus

Samen met mijn baasjes ben ik vandaag voor het eerst naar puppycursus geweest! Het was een grote verrassing voor me, omdat ik niet wist wat ik moest verwachten. Met de auto gingen we een stukje rijden tot we bij een weitje aankwamen waar nog 5 andere jonge honden waren. Ik vond het allemaal erg spannend! We gingen in een grote cirkel staan en mijn baasjes kregen van de trainster een clicker, een dingetje dat een klikgeluidje maakt als je erop drukt. Ik vond het maar een raar dingetje, tot ze me lieten zien waar het voor was! Steeds als mijn baasjes op de clicker drukten kreeg ik wat lekkers! Reken maar dat ik al heel snel het geluidje met een snoepje associeerde! Toen de andere hondjes dat ook doorhadden mocht ik even met mijn baasjes spelen met een bal aan een touwtje. Joepie! Mijn favoriete speeltje! intussen praatte de mevrouw verder, luisterden mijn baasjes en was ik druk bezig met het balletje.

Plotseling kwam de mevrouw naar me toe. Natuurlijk begroette ik haar met springen, zeker toen ik door had dat ze lekker koekjes in haar zak had zitten! Maar de mevrouw negeerde me, dus stopte ik maar met opspringen. Toen klikte ze opeens met zo'n klikding en kreeg ik wat lekkers van haar! Toen koos ze mij uit om de volgende oefening voor te doen! Ik zou de andere hondjes eens laten zien hoe goed ik dit al kan! De mevrouw nam de riem van mijn baasjes over en ging een stukje met me lopen terwijl ze de groep liet zien wat de bedoeling was. Ik liep naast de mevrouw. Als ik dat netjes deed, klikte ze op dat klikding en kreeg ik een snoepje. Dat gebeurde niet als ik trok. Na een rondje gelopen te hebben bracht ze me terug naar mijn baasjes en gingen de andere hondjes hetzelfde doen met hun baasje. Ik heb ook nog even geoefend.

Daarna mocht ik weer even met mijn balletje spelen. Na een paar oefeningen was de les afgelopen en kregen mijn baasjes nog twee boekjes mee naar huis. Ik vond het ontzettend leuk en ik heb laten zien dat ik enorm goed kan luisteren! Volgende week gaan we weer naar de les toe. Ik kijk er al naar uit!

Weekendje Ardennen

Afgelopen weekend ben ik voor het eerst op vakantie geweest! Samen met mijn baasjes zijn we naar de Ardennen geweest. Eerst wist ik niet wat de Ardennen waren, maar het blijkt een groot bos te zijn. Mijn baasjes hadden afgesproken met een paar andere mensen om te gaan "waarnemen". Midden in de nacht met een telescoop de sterrenhemel af te speuren. Ik vond het een hele eer dat ik mee mocht!

Mijn baasjes sliepen in een tentje en ik mocht in de auto blijven. Ze hadden wat speelgoed voor me meegenomen en dekentjes zodat ik het niet koud zou krijgen s'nachts. Op zaterdag zijn we met een paar mensen een wandeling gaan maken. Ik mocht de hele weg loslopen! Die mensen zijn trouwens wel een zooitje ongeregeld zeg! Ik moest de hele tijd hard werken om de groep bij elkaar te houden. Dan liepen er weer twee te veel vooraan en treuzelde de rest, en dan was het net weer andersom. De mensen waren allemaal erg aardig voor me en ik vond het heel leuk en spannend om een weekendje van huis te zijn.

Mijn baasjes zeggen dat ik me heel erg goed gedragen heb en de volgende keer mag ik weer met ze mee. Joepie!

Growing Pains

Mijn baasjes zeggen dat ik groei als kool. En, nou ja, eigenlijk is dat ook wel een beetje zo. Dan schiet ik omhoog in de lengte, dan weer in de breedte of de hoogte. Ondanks dat ik pas 4,5 maanden oud ben, ben ik al groter dan een Labrador! En dan ben ik nog niet eens uitgegroeid! Doordat ik groei eet ik stevig, ben daarna lekker wild om dan als een blok in slaap te vallen. En dan knor ik nog even schattig als toen ze me net kregen, zeggen mijn baasjes. Bah! Ik ben al een grote hond hoor!

Bij al dat groeien zitten ook wat minder leuke dingetjes. Al een paar weken lang valt er soms een tandje uit mijn mond. Zomaar! Gelukkig hoef ik niet bang te zijn dat ik tandeloos eindig of met een kunstgebit rond moet gaan lopen. Ze zeggen dat het mijn melktandjes zijn en dat ik ze wissel voor volwassen tanden. Wat dat met melk te maken heeft is mij een raadsel, maar vervelend is het wel! Losse tanden in je mond is maar niks. Vanavond ben ik een van mijn grote hoektanden verloren en nu heb ik een gat daar zitten. Ik vind het maar niks, maar volgens mijn baasjes zie je er over een paar daagjes helemaal niks meer van. Met al die losse tanden in mijn mond is het lekker om op dingen te kauwen. Er is genoeg om op te bijten in en om het huis, zoals flossen en kauwbotten. En soms iets waar ik eigenlijk niet aan mag komen.

In ieder geval hoop ik dat ik er maar snel vanaf ben, want hoe graag ik ook een grote hond wil zijn, soms moet ik even op mijn tanden bijten...

Op jacht

Nu de verbouwing van het huis achter de rug is, zijn mijn baasjes druk bezig met onze tuin. Sinds een paar dagen is de hele tuin goed afgezet waardoor ik een flink stuk speelruimte erbij gekregen heb. Helemaal achteraan in de tuin is een weitje waarin fruitbomen staan. Er zijn veel muizenholletjes te vinden en ik kan geen genoeg krijgen van de jacht op deze kleine knaagdieren. Van de week verraste ik mijn baasjes met een muisje die ik gevangen had en mee naar binnen genomen had om ze te laten zien. Ook zitten er veel kikkers en natuurlijk moest ik laten zien dat zij zich ook niet kunnen verstoppen voor mij. In het middelste gedeelte van de tuin staat groente. Tomatenplanten, sla en wortels in overvloed, maar ik doe mijn baasjes een groot plezier door de planten lekker met rust te laten. Immers vind ik het veel leuker als muisjes voor me wegrennen en ik er achteraan kan gaan.

Regelmatig ga ik een flink stuk wandelen door de bossen. Vorige week ben ik met onze nichtjes naar de Geul geweest waar ik mocht zwemmen. Ik heb gemerkt dat ik best wat dieper het water in kan gaan. Eerst deed ik het alleen met mijn pootjes, maar nu ga ik er helemaal in en laat ik iedereen zien hoe goed ik kan zwemmen! Hoe harder ze me aanmoedigen, hoe meer ik mijn best ga doen. Ik ben zo gek op het water dat ik wel een beetje stout was geweest. Toen we terugliepen mocht ik loslopen, maar we liepen langs het water. Ik ben er toen snel tussenuit gegaan om een stijl hellinkje af te gaan om in het water te plonzen. Mijn baasjes waren erg boos op mij omdat ik niet luisterde. Toen ik toch besloot om het water uit te gaan kwam ik erachter dat ik die helling niet meer op kon komen! Hij was te stijl, te modderig en te glad. Ik werd een beetje bang omdat ik naar mijn baasjes terug wilde. Straks kwam ik er nooit meer uit en moest ik voor altijd in het water blijven! Maar gelukkig wisten mijn baasjes me eruit te krijgen. Ik heb mijn lesje wel geleerd!

Over luisteren gesproken. Ze doen er alles aan om te voorkomen dat ik stoute dingen doe. Zo staat er bijvoorbeeld een hekje dat het voorste gedeelte van de tuin van het achterste gedeelte opdeelt. Als het donker is, of slecht weer, dan mag ik alleen voor in de tuin. Ik kwam erachter dat als ik op het smalle muurtje spring, ik gemakkelijk langs het hekje kon komen om toch de tuin in te gaan! Jammer genoeg betrapten ze me en hebben ervoor gezorgd dat ik dat niet meer kan doen. Maar ach, ik verzin wel weer nieuwe streken om uit te halen. Ik ben immers nog steeds een ondeugende puppie!

Zwemmen, wandelen en spelen

Inmiddels wonen mijn baasjes en ik in het nieuwe huis. De verbouwingen zijn achter de rug en de hele boel is opgeknapt. Meestal was ik hier al de hele dag, maar nu kunnen we er ook eindelijk slapen en ik moet zeggen dat me dat goed bevalt. Ik kan nu lekker buiten spelen, achter vlinders jagen en steeds meer gaten graven.

Een klein stukje hier vandaan bevindt zich het Gerendal. Dit is een natuurgebied van Staatsbosbeheer waar ik met mijn baasjes ben gaan oefenen aan de lange lijn zodat ik over een tijdje los mag lopen. Het ging heel erg goed! Ik ben steeds tussen Norbert en Demelza in gebleven en reageerde meteen als een van de twee me riep. Het ging zelfs zo goed dat ze me al helemaal los lieten lopen! natuurlijk was ik zo trots als een pauw en heb nog meer mijn best gedaan om een brave hond te zijn.

Ook vanavond zijn we een stukje gaan wandelen en ik ontdekte iets nieuws: een rustig kabbelend riviertje! Dit vond ik erg interessant! Ook nu bleef ik netjes bij mijn baasjes in de buurt, maar dat water vond ik wel erg interessant! Omdat ik het water zo leuk vond, zijn we naar een plekje gegaan waar een klein strandje was. Ik werd aan een hele lange lijn vastgebonden en toen mocht ik het water in! Joepie! Eerst moest ik er even aan wennen zo met mijn pootjes in dat water, maar al snel durfde ik wat verder en heb ik me het volgende half uur vermaakt met het in- en uitrennen van het water. Brrrr! Wat was dat nat! Ik kreeg het koud en begon te rillen. Ik was toch ook wel moe geworden van al dat spelen. Tijd om terug naar huis te wandelen en lekker voldaan in slaap te vallen!

Zomer

Tja, wat doet een Duitse Herder zoal in de zomer? Nou, een hele hoop! Iedere dag ga ik met mijn baasjes mee naar het 'nieuwe huis', dat nu bijna klaar is. Ik mag dan lekker in de tuin spelen. Gaten graven, mijn speelgoed verstoppen, achter vlinders aanrennen en vliegen vangen zijn een paar van de dingen die ik leuk vind om te doen. Als ik dan moe ben, dan spring ik stiekem op de stoel buiten om lekker uit te rusten. Maar als een van mijn baasjes dan komt, dan wordt ik meteen weggestuurd. Niet eerlijk, want dan gaan ze er zelf zitten! Wat ik ook erg leuk vind om te doen is, als Demelza haar haren in een knotje heeft, op haar schouders springen en dat knotje lostrekken. Als het me gelukt is doet ze jammer genoeg haar haren weer in een knotje, maar ik wacht altijd op een nieuwe gelegenheid om het los te trekken!

Gisteravond ben ik met Norbert een lange wandeling gaan maken. Het was leuk om samen te wandelen op een plek waar het uitgestorven was. Norbert durfde me nog niet los te laten, maar ik verzeker hem dat ik in zijn buurt zal blijven! Toch wilt hij liever eerst met een lange lijn oefenen voor ik los mag. Zucht. Die baasjes van mij zijn overbezorgd.

Pittige tante

Het is alweer een tijdje geleden dat ik mijn laatste blog schreef. In de tussentijd is er niet zo heel veel gebeurd, ik probeer voornamelijk de tropische hitte te ontduiken. Met deze temperaturen wordt ik erg sloom. Het liefste zoek ik een plekje in de schaduw op waar ik zo lang mogelijk blijf liggen. Mijn baasjes begrijpen gelukkig dat ze nu niet te veel van me moeten verwachten. Gelukkig hoef ik geen lange wandelingen te maken en proberen ze het me zo comfortabel mogelijk te maken. Ik hoef ook niet mee naar het nieuwe huis omdat daar overdag de zon volop schijnt en het moeilijk is om een koel plekje te vinden tijdens de verbouwing. Als het weer wat koeler wordt mag ik weer mee.

Mijn baasjes hebben veel met me geoefend en ik beheers nu een aantal commando's uitstekend. Ik kan zitten, liggen, doodliggen, pootje geven, iets loslaten en ik ken mijn naam. Goed he! Ook hebben ze geoefend met het openen van mijn bek zodat ze, als het nodig zou zijn, gemakkelijk iets uit mijn bek kunnen pakken als ik iets heb wat niet mag, maar ook voor de verzorging van mijn tanden.

Van de week ben ik weer bij de dierenarts geweest voor de laatste puppy-inentingen. Ik kreeg iets lekkers van de dierenarts en tegelijkertijd zette hij de spuitjes. Ik voelde er niet veel van en het ging dan ook erg gemakkelijk. Maar toen wilde hij in mijn ogen kijken en dat accepteerde ik niet! Ik begon te grommen en te bijten. De assistente pakte me toen met twee handen bij de bek vast en hield me in een houdgreep waardoor de dierenarts toch in mijn ogen kon kijken. Mijn baasjes waren geloof ik half in shock door wat ik gedaan had! Moeten ze maar niet aan mijn ogen zitten! Mijn baasjes mogen dat wel, maar niemand anders! Ze waren er niet blij mee en het resultaat is nu dat ik oogdruppels gekregen heb (mijn ogen tranen veel) die ik twee keer per dag krijg. Ik kan niet veel maken, want zodra ik laat merken dat ik het niet leuk vind door mijn tanden te laten zien pakken ze mijn bek vast en geven alsnog de druppels.

Een pittige tante. Zo noemde de dierenarts me. Hij adviseerde mijn baasjes om me echt heel kort te houden en niets toe te staan wat niet mag omdat ik zo slim ben en meteen doorheb waar ik mee weg kom en met wat niet. Mijn baasjes dachten dat ik een mak lammetje was omdat ik zo braaf ben bij hen, maar er zal ze nog wat staan te wachten als ik ga puberen!

Traplopen

Wat is het heet buiten he! Ik heb er meer dan genoeg van. Het liefste lig ik de hele dag in de schaduw of binnen op de koele tegels. Gelukkig staat er altijd fris water voor me klaar en is er altijd een plekje met schaduw te vinden. Ze zeggen dat het vrijdag 35 graden gaat worden. Dat wordt me toch echt te heet onder mijn poten! Mijn baasjes hebben al gezegd dat ik geen lange wandelingen hoef te maken en ze ervoor zullen zorgen dat ik het niet te heet ga krijgen.

Over mijn baasjes gesproken: ik ben al bijna 3 maanden oud en nog tillen ze me op bij iedere trap! Ze zeggen dat traplopen slecht is voor mijn heupen, maar ik kan het echt al hoor! Vanochtend wilde ik ze dat ook eens fijn laten zien. Ik maakte mijn bench open (ik vertel lekker niet hoe ik dat doe!) en liep de trap op naar boven. De deur van de badkamer stond open en ik besloot een zak wc-papier mee te nemen. Toen de zoldertrap omhoog, heel stilletjes, en toen sprong ik met alle geweld boven op het bed, bovenop mijn baasje! Haha! Je had haar moeten zien schrikken! Zeker toen ik de zak met wc-rollen boven haar hoofd hield en losliet! Ze was zo onder de indruk van wat ik deed dat ik niet eens een standje kreeg! Zo! Zie je nou wel dat ik trappen kan lopen! Mijn baasje dacht daar anders over en droeg me de trap af naar beneden...

Zomaar een dag

Iedere dag wandel ik een paar keer met mijn baasjes. Dat gaat al heel goed en ik loop lekker mee. Meestal dan. Soms heb ik geen zin en dan moet ik toch weer een heel eind gaan lopen. Het heeft geen zin om stil te staan, te piepen en te protesteren, ze zorgen er toch iedere keer weer voor dat ik met ze meeloop.
Onderweg kom ik de vreemdste dingen tegen. Grote vrachtauto's, bussen, fietsers en motorrijders die veel herrie maken en me laten schrikken. Ik heb geleerd dat ik hier niet bang voor hoef te zijn als ik maar op de stoep blijf. Ook kom ik veel verschillende mensen tegen. De meeste blijven staan om me te aaien en mijn baasjes te zeggen wat voor mooie hond ik ben. Nou, dat is even leuk, maar als je om de tien meter geaaid wordt en weer dezelfde woorden moet aanhoren... Ook mijn baasjes vinden dat soms minder leuk omdat ik veel te veel wordt afgeleidt. Ik kom ook vaak andere honden tegen. Sommigen negeren me, anderen draaien zich even om en weer anderen komen naar me toe om me uitgebreidt te besnuffelen. In het begin vond ik dat eng, maar nu niet meer. Mijn baasjes vinden het zelfs fijn als andere hondeneigenaren hun hond naar mij toe laten komen zodat ik ervan kan leren. Want wat zijn er veel verschillende honden! Piepkleintjes en hele grote honden. Gisteren zag ik er zelfs een die twee staartjes in haar haren had! Maf joh!

Mijn baasjes zijn dus druk bezig met wat zij 'socialiseren' noemen. Zo zijn we gisteren naar een markt geweest en naar een lunchroom waar we buiten gezeten hebben. Vandaag naar de weekmarkt geweest waar mijn baasje aardbeienplanten gekocht heeft en bloemen voor in de tuin. Ik moet bekennen dat ik de vorige bloemen een beetje vernield heb... Het was ook zo leuk om die bloemetjes er een voor een af te trekken!

De dierenarts

Iedere dag loop ik al een flink stuk met mijn baasjes mee naar ons nieuwe huisje. Binnen wordt de boel verbouwd en buiten zijn ze lekker in de tuin bezig. Met dat laatste mag ik ze altijd helpen. Ik help mee om de aarde om te spitten en jaag achter de watersproeier aan.

Vandaag was een speciale dag. We zijn naar Nuth gegaan! Wat ik niet wist was dat er in Nuth een dierenarts zit. Gelukkig waren hij en de assistente erg aardig. Eerst werd ik gewogen: 8 kilo al! Volgens de dierenarts goed op gewicht. Daarna werd ik op een tafel gezet en werd gecontroleerd of de chip nog op zijn plek zat. Het apparaatje piepte al meteen, dus die zat er nog. Daarna werd ik in de ogen gekeken, de oren, mijn buikje werd gecontroleerd en mijn heupen. Ook luisterde hij met een raar apparaatje naar mijn hart. Ik was hartstikke gezond zei hij. De assistente en mijn baasjes aaiden me en toen zeiden ze dat het bijna klaar was. Huh? Bleek dat die dierenarts me stiekem een prikje had gegeven! Dat had ik niet eens gevoeld. Maar het ergste moest nog komen: een vaccinatie via mijn neus... Ze moesten me met man en macht vasthouden zodat de dierenarts de druppels in mijn neus kon doen en uiteindelijk lukte hem dit. Maar nu was ik echt klaar! De dierenarts vond me een hele mooie hond en zei dat ik vast uit een prachtig nest gekomen moet zijn. Dat klopt! Hoe wist hij dat? Ook zei hij dat ik een pittige tante ben en hij gaf mijn baasjes een hele hoop tips over mijn opvoeding. Over drie weken mag ik weer naar de dierenarts voor een nieuwe inenting.

Na alle commotie van vandaag was ik wel bekaf! Ik plofte lekker in een hoekje neer om heerlijk wat bij te slapen!

Aan het werk!

Vandaag weer gespeeld met de andere honden. Opa Wiel kwam vanmiddag ook weer even langs. Hij mopperde in het begin wel tegen me als ik wat deed wat niet mocht, maar hij wilt me stiekem wel steeds aaien en ik mocht tegen zijn voeten aan liggen.
Vanavond mocht ik weer mee naar het nieuwe huis en werd ik weer aan de lijn gelegd. Maar nu wist ik wat het was en Demelza durfde me nu ook heel even alleen te laten. Ik kan best al alleen zijn! Ze gingen de grote struiken uit een van de tuintjes halen en ik heb mogen meehelpen. Dat kan ik al goed! Tanden in de takken zetten en trekken! Het was erg leuk om te doen. Ook heb ik een lekker bot gekregen van mijn baasjes. Daar heb ik mee gespeeld: weggooien, achteraan jagen en kluiven. Kortom: het was weer een leuke, drukke en vermoeiende dag!

Een eigen huis

Zoals ik al in een ander blog schreef zou ik in een ander huis gaan wonen. Gisteren namen mijn baasjes me dan eindelijk mee naar het nieuwe huis! Het huis heeft een héle grote tuin. Direct achter mijn nieuwe huis is een soort open schuur, daarachter een groot veld waar ze een moestuin willen gaan maken en daar weer achter ligt een weitje met fruitbomen. Wauw! Ik denk dat ik me hier wel thuis ga voelen!
Mijn baasjes hadden me gisteravond dus meegenomen en heb ik alles mogen bewonderen. Omdat er nog geen hek is bij de oprit en ik dus zo kan weglopen, hebben ze me aan een lange veldlijn gelegd zodat ik kon spelen en zij hun handen even vrij hadden. Demelza zegt dat ik zo veel nieuwe dingen zie waar ik achteraan wil gaan dat ze me beslist vast wilt hebben liggen tot er een hek staat. Toch week ze gisteren niet van mijn zijde, omdat ze bang was dat ik er toch tussenuit piepte. Maar dat was nergens voor nodig. Ik leerde al snel waar de grens lag en tot hoever ik kon gaan. Ook had ik snel door dat ik niet aan het touw moest bijten, maar aan de grote, ijzeren pin waar ik aan vast zat. Dat gaf ik trouwens snel op want dat smaakte vies. Ik had speelgoed gekregen om mee te spelen. Alleen en met mijn baasjes. Altijd leuk!
s'Avonds was ik zo moe dat ik tot 5 uur vanochtend geslapen heb!

Nieuwe vriendjes

Zo langzaam aan begin ik een beetje vertrouwd te raken hier. Ook kan ik het steeds beter vinden met de andere honden die ik nu nog als huisgenoot heb. De zwarte Labrador vind ik het leukste omdat hij het hardst voor me wegrent. Daar hol ik dan natuurlijk achteraan. De bruine Labrador begin ik ook steeds aardiger te vinden. En zij mij denk ik. Ze blaft althans niet meer tegen mij of mijn baasje en ze zoekt regelmatig de arm van haar op om geknuffeld te worden en om te spelen. Wel mag ik nog steeds niet met haar voetbal spelen, maar dat mogen de andere honden ook niet heb ik gezien.

Ook de mensen hier in huis raken aan mij gewend en andersom. Als er iemand opstaat en wegloopt, dan dribbel ik er achteraan. Dat vinden ze niet altijd even leuk en ik wordt dan ook vaak weggelokt of opgetild als ik echt niet wil luisteren.

Vanmiddag ben ik een klein stukje gaan wandelen en heb ik wat meer van de omgeving gezien. Mijn baasje zegt dat ik al goed meeloop, maar dat ik wel snel wordt afgeleid door andere prikkels. Logisch! Ik ben ook pas twee maanden oud! Gelukkig begrepen ze dat wel en toen ik terugkwam werd ik beloond met een lekker snoepje!

Lange nachten

De eerste nacht heb ik slecht geslapen. Ik had een dekentje en speeltje meegekregen van mijn vorige baasje zodat ik me niet alleen zou voelen. Maar toch vond ik het een beetje eng allemaal. De mevrouw is een paar keer naar beneden gekomen om me uit te laten en wat te drinken te geven. Maar iedere keer zette ze me weer terug in de bench, terwijl ik duidelijk liet merken dat ik dat niet wilde! In de ochtend zei de mevrouw (ze vertelde dat ze Demelza heet en de meneer heet Norbert) dat ze uitgeput was. Omdat ik bleef blaffen nam ze me mee naar boven waar ze even met me speelde. Ik mocht zelfs even op bed! Wat waren die dekens lekker warm en zacht! Toen ik ging liggen viel ik meteen in een diepe slaap. En mijn baasjes ook.

Toen ik wakker werd namen ze me mee naar beneden en kreeg ik eten. Ik heb even met de andere honden gespeeld en toen viel ik weer in slaap. Mijn baasjes zeggen dat ze me erg lief vinden en ze spelen veel met me. Zelf durf ik ieder uur weer een stapje verder te zetten en ontdek ik steeds weer nieuwe dingen.

Ik wil nog niet te ver van mijn baasjes weg en het liefste kruip ik zo dicht mogelijk tegen ze aan. Dat voelt toch een beetje vertrouwd en veilig.

s'Avonds kwam er bezoek voor me met kinderen. De oudste van 3 jaar vond me erg lief en ik kreeg een snoepje van haar. Ik vind haar ook lief! Daarna viel ik in slaap en heb ik bijna drie uur geslapen in de bench. Dat ligt nu toch wel wat lekkerder hoor! Demelza heeft er namelijk een deken in gelegd waardoor ik het wat warmer heb en zachter lig.

Vannacht mocht ik op de slaapkamer van mijn baasjes slapen. Wel in de bench natuurlijk. Maar omdat ik al zoveel geslapen had vanavond en omdat ik het toch nog een beetje eng vind heb ik veel moeten huilen en blaffen.

De eerste dag

Hallo allemaal! Laat mij mezelf eerst even voorstellen: Mijn naam is Callisto en ik ben een Duitse Herder. Ik ben geboren op 13 april 2010. Ik ben dus al twee maanden oud.

Afgelopen dinsdag begon mijn grote avontuur. In de middag kwamen er een aantal mensen op bezoek bij mijn vorige baasjes. Samen met hun en mijn broertjes en zusjes zijn we naar een plekje gereden waar we lekker konden spelen met elkaar. Gelukkig was het mooi weer en scheen de zon, want ik ben niet zo dol op regen. Toen we uitgespeeld waren werd ik tot mijn grote schrik aangelijnd en apart van mijn broertjes en zusjes gehouden! Gelukkig was mijn broertje Troy bij me en was ik niet helemaal alleen. Ook hij had een riem om gekregen. Na een paar minuutjes pakte mijn vorige baasje me op en knuffelde me. Hierna werd ik in een vreemde auto gezet. Help! Wat gebeurd er nu?! Waarom zit Troy in een andere auto met andere mensen en zijn mijn broertjes en zusjes wel bij elkaar? Wat gaat er gebeuren?
De mevrouw die me goed vast had aaide me en vertelde me dat zij en de meneer achter het stuur mijn nieuwe baasjes zouden worden. Wat?! Ik hoef helemaal geen nieuwe baasjes! Ik heb al een baasje! Ik wil naar mama, naar Troy en mijn andere broertjes, zusjes en vriendjes thuis! Ik begon te piepen en blaffen in de hoop dat ze me uit de auto lieten, maar de mevrouw bij wie ik op schoot zat hield me stevig vast. Zelfs toen ik mijn nagels gebruikte om me een weg te banen door deze auto liet ze me niet los. Na tien minuten was ik zo moe dat ik uitgeput in slaap viel. Halverwege de lange rit werd ik wakker en moest ik overgeven. Ik schaamde me daarvoor, maar de mevrouw zei dat het niet erg was en dat het kwam door de autorit en de spanningen. Gelukkig had ze iets op haar schoot liggen voor dit soort ongelukjes. De meneer stopte de auto op een parkeerplaats en ik mocht uit de auto. Oeh! Was dit de Grote Wijde Wereld waar mama me eens over verteld heeft? Ik vond het maar eng en drukte me tegen de benen van de mevrouw aan. Ze gaf me wat te drinken. De meneer en mevrouw waren allebei erg aardig voor me en ze stelden me een beetje gerust. Ze zeiden dat we nog een stukje moesten rijden, maar dat ik daarna voorlopig niet mee in een auto zou hoeven. Het begon te regenen en ik sprong uit mezelf in de auto zodat ik niet nat zou worden. De mensen stapten ook in de auto en ik mocht weer op schoot bij de mevrouw. Bijna meteen viel ik weer in slaap.

Even later stopte de auto weer en werd ik uit de auto gepakt. Aan de overkant van de straat stond een andere mevrouw die lokgeluidjes maakte en me aaide. We gingen een huis in en daar was een meneer die me kriebelde op mijn kop. Ik werd op de grond gezet. Omdat ik mama en mijn broertjes en zusjes miste bleef ik huilen en piepen. De mensen waren erg lief voor me, maar toch wilde ik naar huis en ik voelde me alleen. Tot er een deur openging en ik kennis maakte met drie andere honden. Ah! Er zijn nog meer dieren hier! Ik was helemaal niet bang voor ze, ondanks dat ze zo groot waren. Een van de honden bleef wel de hele tijd blaffen naar de mevrouw die mijn nieuwe baasje is. De hond was jaloers en liet de mevrouw duidelijk weten dat ze er niet van gediend was dat ze met mij was thuisgekomen. Later vertelde de mevrouw me dat dit niet mijn nieuwe huis is, maar dat van haar ouders. Ik mag vrijdag naar mijn eigen huis toe. Maar voor vandaag heb ik genoeg indrukken opgedaan en ga ik lekker slapen in de bench die hier voor me klaarstaat.