Sneeuw

"Huh? Wat is dat nou?" vraag ik aan mijn baasje, en ik kijk naar buiten. Daar dwarrelt een witte substantie naar beneden. Ik kan het niet goed thuisbrengen. "Kijk, Callisto! Het sneeuwt!" roept ze opgetogen naar me. Sneeuw? Ik heb haar daar wel eens over horen vertellen, maar wat was dat ook alweer precies? Ze maakt de deur voor me open en ik loop voorzichtig naar buiten toe. De sneeuw blijft liggen op de grond en smelt langzaam onder mijn poten weg. Brrr! Wat is dat koud zeg! Ik vlucht weer naar binnen toe en kijk mijn baasje vragend aan. "Als het heel koud is buiten, dan kan het gaan sneeuwen" zegt mijn baasje. "Sneeuw is heel koud, maar ook heel leuk hoor! Ga nog maar eens naar buiten!" Voorzichtig loop ik weer naar buiten waar de sneeuw op mijn rug valt. "Dadelijk ben ik helemaal wit!" roep ik onzeker. "Kijk Callisto! Je wordt helemaal wit!" zegt mijn baasje tegen me. "Zie je nou wel dat sneeuw leuk is!" Hmmm... Ik weet het nog niet. Er dwarrelt een sneeuwvlok op mijn neus. Ik schud met mijn hoofd om hem eraf te krijgen, maar meteen valt er nog meer sneeuw op mijn snuit. Ik hap ernaar. Oei! Koud! Wacht maar, die zal ik krijgen! Ik hol achter de sneeuwvlokken aan, hap ernaar en vraag me af waar het blijft als ik het in mijn mond heb. Toch wel grappig die sneeuw! We gaan weer naar binnen toe. Ik ga lekker op mijn kussen liggen waar ik heerlijk opwarm en kijk slaperig naar buiten. Buiten is alles wit geworden. Nog even en het is echt winter. Hopelijk zal dit een winter vol met sneeuw gaan worden!